تبعید به سنندج

تبعید به سنندج
پس از دستگیری و بازداشت حضرت امام(ره) (15 خرداد 1342)، سازمان امنیت تصمیم گرفت که آن حضرت را به سنندج تبعید کند؛ شهری در غرب ایران و مرکز استان کردستان. احتمالاً در انتخاب این شهر به عنوان تبعیدگاه حضرت امام(ه) نکاتی چون بافت قومی و مذهبی شهر و البته فاصله جغرافیایی آن با تهران و قم به عنوان نقطه آغاز انقلاب اسلامی موردنظر بوده است. سند زیر روایت میکند که چگونه مقدمات کار و هماهنگی لازم در حال پیگری است؛ گرچه این اقدام هیچگاه عملی نشد.
در سند دیگری شایعاتی مبنی بر تبعید آن حضرت به ماهان کرمان مورد اشاره قرار گرفته است.

سند زیر اوضاع شهر اراک در روز 6/5/57 را روایت میکند. در این روز دو راهپیمایی اعتراضی در این شهر شکل گرفت. کانون آغازین هر دو اعتراض مساجد شهر بودند. اعتراض نخستین پس از پایان مجلس ختم مرحوم آیت الله علی معصومی همدانی در مسجد قبله بود و اعتراض دوم پس از پایان مراسم اختتامیه دوره کلاس قرآن در مسجد حاجی تقی خان این شهر شکل گرفت. اعتراضات با دستگیری تعدادی از تظاهرکنندگان پایان پذیرفت اما مضمون شعارهای تظاهرکنندگان مهم است:
درود بر خمینی، زنده باد نام شهیدان ما و رهبر، خمینی.

برای آن که شهامت و درایت روحانیون و وعاظ انقلابی را متوجه شویم، باید این سند را با تأمل بخوانیم. این گزارش در 6/5/57 در مسجد سید اصفهان ایراد شده است. گزارشگر که وی را نمیشناخته، ظاهر او را توصیف کرده است. به سخنان او توجه کنید:
« ما اینجا جمع شدهایم تا حکومت پوشالی این خائن را رسوا سازیم... دولت میگوید، فضای باز سیاسی و گشادی داریم، گشاد دهان پدرت است نه فضای باز سیاسی...»